Ceyhan’da Nüfus Ve Ceyhan’da Yerleşme

         Ceyhan, adana ilinin en büyük müstakil ilçesi olup, nüfusu 2000 yılı sayımına göre 179.338'tür. Ceyhan merkez nüfusu ise 110.000 civarındadır. Ceyhan şehrinin nüfusu her gün dış göçlerle biraz daha artmaktadır.

          Tarih boyunca ceyhan’a baktığımızda ise; abbasi idaresinden bu yana çukurova’ya belirgin bir türkmen iskanı göze çarpar. Türkmenlerin bugünkü ceyhan şehrine iskanı 1800’lü yıllardan sonradır. Lakin çevresindeki yerleşim birimlerine ise türkmenler daha önce yerleşmişlerdir.

         Türkmenler ilk defa yoğun olarak ceyhan ve çevresine ramazanoğulları beyliği döneminde yerleşmiştir. Sayıları 40.000 çadırdan fazla olduğu tahmin edilen üç-oklu türkmenler, memluklular himayesinde 1338 yılında ayas’ın (yumurtalık ) fethinden sonra çukurova’ya yerleşmeye yurt tutmaya başlamışlardır.26 ramazanoğulları beyliği zamanında çukurova’nın muhtelif yerleri türkmen yurdu haline gelmiştir. Bugünkü ceyhan şehrinin bulunduğu yöre kınık-eli diye adlandırılmıştır. Kınık malumunuz olduğu gibi oğuz boy teşkilatı’ndaki 24 boydan biridir.

         Ceyhan’ın nüfus yapısı incelendiğinde yörük nüfusunun çoğunluğu dikkati çeker, ceyhan’ın 50’den fazla köyünde yörük nüfusu ile karşılaşılır.

Ceyhan’a yoğun olarak yerleşen türkmen oymakları şunlardır; avşarlar, bozdoğanlar, ceritler, karakoyunlu, sırkıntılar, tecirli, tekeli, vb. Boylarıdır.1854–1860 yılları arasında kafkasya’nın kuban ırmağı dolaylarında yaşayan, kuban tatarlarından olan nogaylar, 176.700 kişiden, 4101 aile (21.705 kişi) ceyhan nehri kıyılarına yerleşmiştir.

        Nogaylar yeni topraklarını kırımdaki kuban nehri kıyısındaki eski memleketlerine benzeterek nogayca sığ ırmak kenarı anlamına da gelen “yarsuat” ismiyle bugünkü ceyhan şehrini kurdular.

         Nogaylardan günümüze bazı dil hatıraları kalmıştır. Misal verecek olursak; ceyhan’daki büyük ve küçük kırım mahalleleri, yarsuat mahallesi, büyük mangıt ve küçük mangıt köyleri isimlerini nogaycadan almıştır.

         Kurtuluş savaşından sonra ceyhan’a balkan türkleri (muhacirler) de yerleşmiştir. Ceyhan’da balkan türk’ü nüfusu da önemli bir topluluk teşkil eder. Ceyhan’da ki balkan türkleri bölgeye gelmekle türk nüfusunun artışına ve güçlenmesine sebep olmuştur.  

Ceyhan, kuruluşundan günümüze kadar şu isimleri almıştır; 1860 yılından sonra yarsuat, 1896 yılından sonra ıı. Abduülhamit’e izafen hamidiye, daha sonra 1909’da urfiye ve cumhuriyet sonrası ise 19 temmuz 1926'da ilçe yapılmış ve cebelbereket vilayetine (osmaniye) bağlanmış ve son olarak 3 mayıs 1929 yılında çıkarılan yasa ile adı ceyhan olarak değitirilen şehir adana'ya bağlıdır.

Ceyhanın kurtuluş günü 6 ocaktır.

Ceyhan türkiye'nin ekonomik olarak en gelişmiş ilçelerinden biri durumunda olup ortadoğu petrolleri ve orta asya enerji kaynaklarının dünyaya açılmasında anakapı görevi görmektedir. Son 20 yılda bir enerji şehri konumuna gelmiştir.

Bakü-tiflis- ceyhan boru hattı nın faaliyete geçmesi ile ceyhan tüm dünyanın en önemli enerji dağıtım merkezi haline gelmiştir.

Ceyhan yeri  (coğrafya ve iklim )

akdeniz bölgesi'nde yer alan ceyhan adana'ya 43 km uzaklıkta, akdenize 30 km. Uzaklıkta, 36. Ve 37. Kuzey enlemleri ile 35. Ve 36. Doğu boylamları arasında olan bir ilçedir. Güneyde yumurtalık, kuzeyde kozan, kuzeybatısında imamoğlu, kuzeydoğusunda kadirli, doğuda osmaniye, hatay ilinin erzin ilçesi ve batıda yüreğir ile komşudur.

Ceyhan da tarım arazisi

İlçenin önemli bölümü tarımsal arazi ile kaplı olup yüzölçümü 1.424 km²dir ve 71 köyü vardır.

Ceyhan nehri

En önemli akarsu ceyhan nehri ilçenin kenarından geçmektedir ve uzunluğu 509 km. Dir. Ayrıca mercin suyu, karaçay, handeresi, çeperce deresi ilçenin akarsularıdır.

Ceyhan’ın iklimi

Yazları sıcak ve kurak, kışları ilik ve yağışlı geçen ilçenin iklimi tipik akdeniz iklimidir. Yağış miktarı ceyhan ovası'nda 600-750 mm. İken, dağlık alanlarda 750-1000 mm. Arasında olup, yağışların %50 si kışın, %27 si ilkbaharda, %18 i sonbaharda, %5 i yaz aylarında düşer.